Overlanden Tanzania: van de Zambiaanse grens naar Lake Tanganyika

Overlanden Tanzania begint voor ons van de grensovergang Zambia-Tanzania, via Sumbawanga en Katavi National Park, naar Kigoma aan Lake Tanganyika een route van ongeveer 1280 km die wij in 13 dagen reden.

De grensovergang vanuit Zambia, die begint verrassend soepel. Zambia uit is in tien minuten geregeld en ook de immigratie aan Tanzaniaanse kant verloopt snel, mede doordat we ons visum al vooraf hebben aangevraagd. Maar zoals zo vaak in Afrika blijkt: pas bij customs begint het echte verhaal.

Hoe verloopt de grensovergang van Zambia naar Tanzania?

Bij customs vraagt een beambte om 25 dollar, zonder dat duidelijk wordt waarvoor precies. Een beambte bekijkt onze Carnet de Passage en vult formulieren in. Dan komt het verzoek om 25 dollar te betalen. We praten heen en weer, tot iemand ons naar een hokje aan de overkant van de weg stuurt. Daar ligt de verantwoordelijke ambtenaar te slapen.

In dit hokje mogen we de 25 dollar betalen. Wanneer hij wakker wordt, krijgen we te horen dat betalen in dollars niet mogelijk is. Dat is raar, het bedrag wordt juist in dollars gevraagd. De beambte loopt mee terug naar Customs en legt uit dat we in dollars willen betalen maar dat dit “niet” kan.

Als iemand voorstelt om één dollar te geven en het zo op te lossen weten we zeker dat dit hele verhaal niet klopt. We willen hier niet aan meewerken en uiteindelijk betalen we het volledige bedrag bij customs zelf in dollars. Een medewerker stempelt onze Carnet af en we mogen door. Het hele proces bij customs heeft ons bijna twee uur gekost.

Welkom in Tanzania.

Eerste indrukken van Tanzania: heuvels, landbouw en ontmoetingen

We zetten de klok een uur vooruit en rijden verder. Het landschap verrast ons direct. Glooiende heuvels maken langzaam plaats voor vlakke landbouwgebieden. Onderweg naar Sumbawanga, een handelsstadje in het zuidwesten van Tanzania, ontmoeten we een ander reizend stel dat we kennen via Instagram: DNonthemove. Een kort praatje groeit uit tot een klein dorpsmoment, met nieuwsgierige blikken en lachende gezichten om ons heen.

In Sumbawanga regelen we praktische zaken zoals geld pinnen en simkaarten kopen. We eten rijst met kip en groenten in een lokaal restaurant. Met een colaatje erbij betalen we nog geen acht euro. Ook tanken we, want onderweg tank je wanneer het kan. De diesel kost hier € 1,06 per liter, iets lager dan in Zambia. Dat is dan weer mooi meegnomen

Wildkamperen bij Katavi National Park

Onze eerste nacht in Tanzania brengen we wildkamperend door. De volgende dag rijden we via de transitroad verder door Katavi National Park. Onderweg spotten we olifanten en zelfs een girafe. Onze kampeerplek ligt bij een nieuwe brug. De oude is vorig jaar weggespoeld. Het oogt half als een bouwplaats, maar dan wel eentje met nijlpaarden in de rivier.

’s Avonds luisteren we naar het geluid van nijlpaarden, vogels en zelfs een hyena in de verte. Dit zijn de momenten waarvoor we reizen.

https://tanzaniaparks.go.tz/parks/katavi

Onderweg naar Kigoma: dorpsleven en de Nkondwe-waterval

In een dorp onderweg kopen we eenvoudige boodschappen: tomaten, aardappelen, uien en bananen. Voor drie euro hebben we genoeg eten voor een week. Ook lunchen we hier: rijst, bonen in saus en wat vlees, voor minder dan twee euro per persoon. Ondertussen vragen we het East Africa Tourist Visa aan voor Rwanda, Oeganda en Kenia. Binnen drie dagen is alles goedgekeurd.

Met chapati’s (soort pannekoek) als ontbijt rijden we verder richting Kigoma en stoppen onderweg bij de Nkondwe-waterval. We openen zelf de slagboom, want er is even niemand, en lopen naar de waterval. Het is een prachtige waterval. We blijven een poosje zitten en genieten. Dan blijkt er toch een medewerker aanwezig te zijn. Hij gebaart ons mee te lopen naar de bovenkant van de waterval. Terwijl wij klimmen en klauteren, loopt hij op zijn slippertjes moeiteloos vooruit. Het uitzicht boven is indrukwekkend. Op de terugweg glijdt Miranda nog even uit, gelukkig zonder gevolgen.

Richting Kigoma en Lake Tanganyika

Later die dag eten we bij eenvoudige foodstalletjes langs de weg, patat en kip. We vinden een rustige wildkampeerplek met uitzicht over de vallei en genieten van de stilte en een kopje thee.

De volgende dag rijden we door bosrijk gebied richting Kigoma. Vrachtwagens en bussen maken weinig ruimte, waardoor we extra alert moeten blijven. Net voor de stad barst een stevige onweersbui los.

In Kigoma eten we opnieuw lokaal, doen wat boodschappen en rijden daarna naar Jakobsen Beach Camp, gelegen aan Lake Tanganyika  een van de diepste meren ter wereld en de grens tussen Tanzania en de Democratische Republiek Congo. We krijgen een warm welkom en settelen ons voor een ontspannen avond aan het meer.

100 dagen onderweg

Tijdens ons verblijf realiseren we het ons ineens: we zijn inmiddels 100 dagen onderweg. Het voelt alsof we pas net zijn vertrokken. Na een regenachtige ochtend rijden we Kigoma in voor lunch, halen onze was op en genieten van een wandeling met uitzicht over Lake Tanganyika. Daarna zetten we koers richting de Rwandese grens.

Laatste kilometers door Tanzania

Onderweg stoppen we nog bij een restaurant, maar vertrekken met een minder prettig gevoel door een opvallend hoge rekening. Die nacht slapen we op een truckersparkeerplaats. Door wegwerkzaamheden rijden we over een kurkdroge zandweg en belanden we in dikke stofwolken. Te laat sluiten we de ramen en de auto kleurt rood van binnen. De nacht is onrustig door voorbijrazend verkeer.

De volgende ochtend rijden we in anderhalf uur naar de grens van Rwanda.

Overlanden Tanzania: Tanzania ligt achter ons. Een land van contrasten: bureaucratie en gastvrijheid, ruige natuur en dorpsleven, stofwegen en indrukwekkende meren. Een hoofdstuk dat we niet snel zullen vergeten.