Chaos bij de grens

Onze eerste ervaring in Uganda begint meteen met een uitdaging: de grensovergang is totaal onoverzichtelijk. Er staat nergens aangegeven waar je heen moet en op de gebouwen is niet te zien wat er binnen gebeurt. Het meest bijzondere is de volgorde van de procedures: eerst moeten we Donkey uitstempelen in Rwanda, dan instempelen in Uganda, en pas daarna mogen wijzelf uit Rwanda uitchecken en in Uganda inchecken.

Bovendien moeten we $60 betalen, maar dat kan alleen via een Ugandeese banktransfer. Natuurlijk heeft geen toerist een Ugandese bankrekening. Heel bijzonder, maar uiteindelijk lukt alles en na ongeveer twee uur zijn we officieel in Uganda. Meteen schakelen we naar links rijden en zetten we de klok een uur vooruit.

Onze eerste stop is Kisoro. Hier willen we geld pinnen, een simkaart kopen en iets eten. Helaas zijn op zondag alle telecomwinkels gesloten. Gelukkig lukt geld pinnen en eten wel en genieten we van een heerlijke chicken curry. Onze eerste indruk van Uganda is meteen positief. Vriendelijk, groen en verrassend gastvrij.

Eerste kampeerervaring en dorpsleven

We besluiten te kamperen aan de rand van Kisoro. We worden hartelijk welkom geheten en krijgen een kamer waar we kunnen douchen en naar het toilet kunnen gaan. Net terug bij de auto begint het flink te regenen. Gelukkig kunnen we binnen zitten, werken aan ons dagboek en wat administratie bijwerken. Het is een heerlijke avond. We zitten droog en warm terwijl de regen op het dak klettert.

De volgende ochtend worden we wakker van vogelgezang. Na ons ontbijt rijden we richting Nyarurambi. Onderweg door Bwindi National Park begint het te regenen, waardoor we helaas geen gorilla’s of andere apen zien. Ook zien we helaas weinig van de mooie vergezichten. 

Bij de community camping aangekomen ligt er een grote hoop stenen en zand op de weg. Dorpsbewoners beginnen meteen met scheppen. Raimundo mag niet helpen. Ook hier krijgen we weer een sleutel voor toilet en douche. De eigenaar biedt aan onze tent binnen op te zetten, maar omdat onze tent bovenop de auto zit, begrijpt hij het niet helemaal. We laten hem de auto zien en hij is verbaasd dat we werkelijk alles bij ons hebben.

Twee lokale jongens komen gezellig kletsen. We vragen of een van hen een paar rolexen (chapati met gebakken ei) wil halen. Even later zitten we heerlijk te eten. Daarna lopen we samen met de jongens en een medewerker van de camping het dorp in. Varken met aardappelen wordt voor ons klaargemaakt wat ongeveer een uur duurt. Ondertussen genieten we op een bankje van het dorpsleven en de bedrijvigheid om ons heen.

Queen Elizabeth National Park en wildlife

Na een rustige ochtend rijden we richting Queen Elizabeth National Park. Onderweg stoppen we bij een supermarkt en lunchen we in een lokaal restaurant. Raimundo besluit nog even naar de kapper te gaan. Dat loopt niet helemaal zoals gepland. De voorkant wordt iets te kort geknipt, maar we kunnen er allebei smakelijk om lachen.

Bij de camping net voor het park ontmoeten we een Duitse fietser die Uganda doorkruist. Later arriveert ook een Belgische stel in hun overlandauto en we kletsen even met hen. Terwijl we onder onze luifel zitten begint het te regenen. Gelukkig is de bui kort en warm. We eten de overgebleven Irish potatoes van de dag ervoor. We besluiten morgen nog een dag op deze camping te blijven.

Dorpsleven en lokale ontmoetingen

De volgende ochtend wassen we een deel van de was zelf en brengen een ander deel naar de mannen van de camping. Daarna lopen we anderhalve kilometer naar het dorp om fruit te kopen en een lunch-rolex te halen. Onderweg worden we begroet door veel zwaaiende en roepende kinderen. “Mzungu, give me money!” Terug op de camping begint het weer licht te regenen. Onder de luifel drinken we thee en maken pastasaus voor later.

’s Avonds drinken we wat met Alexander, een medewerker van de camping. Hij blijkt niet te weten op welk continent Nederland, België, Duitsland of Tsjechië ligt. Na een paar keer uitleggen, kent hij ze uit zijn hoofd. Het zet ons aan het denken over het onderwijsniveau in Uganda.

Songbird Lodge en Lake George

Via de transit road rijden we door Queen Elizabeth NP en zien olifanten, buffels en kob’s. In een vissersdorp kopen we weer een rolex en worden omringd door nieuwsgierige kinderen.

Bij Songbird Lodge worden we verwelkomd door een olifant. ‘s Ochtends is er een olifant erg geïnteresseerd in onze auto. Plots komt er een medewerker met een stok aanrennen om de olifant bij onze auto weg te jagen. We weten nog steeds niet waar hij zo snel vandaan is gekomen. Ook ontmoeten we het Belgische koppel hier opnieuw.

Onze volgende camping ligt aan Lake George, direct aan de oever. Overdag zien we nijlpaarden grazen en buffels voorbij wandelen. We liggen in onze hangmatten en genieten van de vele vogels en dieren om ons heen. Voor de lunch lopen we weer naar het dorp, samen met Philemon, de beheerder van de camping. Kinderen kijken ons vol verwondering aan, nog niet gewend aan blanke mensen. Omdat er geen eieren zijn, eten we alleen chapati. De volgende dag zijn er weer eieren en kunnen we opnieuw genieten van een heerlijke rolex.

Fort Portal en Masindi

In Fort Portal doen we boodschappen, vullen de watertank, geven Donkey een grondige wasbeurt en trakteren onszelf op een etentje. We kamperen bij een lodge met heerlijke warme douches. Rond vijf uur ’s ochtends worden we wakker van gospelgezang en van de oproep tot gebed van de imam.

In Masindi verblijven we op de camping van het oudste hotel van Uganda: Hotel Masindi. Hier hebben in het verleden beroemdheden overnacht, zoals Hemingway en acteurs van The African Queen. Vanuit hier bezoeken we chimpansees in een bos tien kilometer buiten de stad. Na anderhalf uur zoeken horen we ze roepen en zien ze in de bomen klimmen. Het geluid is zeer indrukwekkend. We zien de Chimpansees in de bomen zitten. Mooi om te zien. 

De Nijl en Sipi Falls

We bezoeken het punt waar de Nijl ontspringt. Nog geen tien minuten na aankomst barst er een flinke onweersbui los. Het regenseizoen doet goed zijn best dit jaar. Onderweg kopen we weer een rolex en merken dat de lokale winkeliers erg trots zijn als we hun kraam bezoeken.

Een camping aan de Nijl wordt onze uitvalsbasis voor een paar dagen. We genieten van het uitzicht op de Busowoko Falls en de vele vogels. We trakteren onszelf op een broodje kip in het restaurant.

In Jinja doen we boodschappen in een vier verdiepingen tellende supermarkt en eten een ijsje buiten. In Inganga lunchen we met samoosa en een rolex en kopen fruit en verse tomaten. De route naar Sipi Falls gaat door dorpen waar we slechts 50 km/u mogen rijden.

Bij Sipi Falls maken we een wandeling met een gids langs vier watervallen. We lopen door achtertuinen van mensen, klimmen over wiebelige bruggen, dalen via bijzondere ladders naar beneden en eindigen achter de vierde waterval. Terug bij de camping rusten we uit en maken het ons makkelijk door in het restaurant te gaan eten. De dagen erna merkt Miranda dat haar bovenbenen flink spierpijn hebben en dat het op bed klimmen en in- en uit de auto stappen meer moeite kost dan normaal. 

Uganda: een groen en divers land

Via een prachtige route door de bergen rijden we uiteindelijk naar de grens met Kenia. Uganda heeft een onvergetelijke indruk achtergelaten. Een groen en heuvelachtig land, vriendelijke mensen, wild in het zuiden, indrukwekkende watervallen, chimpansees en de oorsprong van de Nijl. Een afwisselend en divers land waar we met veel plezier doorheen hebben gereisd.