![logo[26] logo[26]](https://cruisnnomads.com/wp-content/uploads/2026/02/logo26-300x198.png)
Overlanden Oeganda: chaotische grenzen, overal rolexen en oog in oog met olifanten
Overlanden Oeganda: Na Rwanda is Oeganda het volgende land op onze route: een groen, heuvelachtig Oost-Afrikaans land waar we ruim drie weken doorheen reizen.
Grensovergang Rwanda-Oeganda: de chaotische start van onze 4×4 reis door Oeganda
Wat een onoverzichtelijke grensovergang! Op de gebouwen staat niets aangegeven en de bureaucratie volgt een heel eigen, Afrikaanse logica. Eerst Donkey uitstempelen in Rwanda, dan instempelen in Oeganda, en pas dán mogen wijzelf officieel de grens over. Tel daar een ingewikkelde verplichte banktransfer bij op en je weet: dit kost even tijd. Na twee uur rollen we eindelijk Oeganda binnen. Klok een uur vooruit, links rijden en gaan! Onze eerste indruk in Kisoro, met een heerlijke chicken curry achter de kiezen, is meteen goed.
Onverwachte gastvrijheid en slapen in het dorpsleven
Als we richting Bwindi NP rijden, barst de tropische regen los. Geen gorilla’s gespot, maar wel een hoop warmte op een fijne community camping in Nyarurambi. De behulpzaamheid is hier hartverwarmend: als de modderige weg blokkeert door een hoop stenen, springen de locals meteen met scheppen tevoorschijn om de weg voor Donkey vrij te maken.
Op de camping kijkt de eigenaar zijn ogen uit als we Donkey openklappen; een tent op het dak had hij nog nooit gezien. Om de dag compleet te maken, regelen twee lokale jongens een paar ‘rolexen’ voor ons dé Ugandese snack van chapati met gebakken ei. Later lopen we het dorp in, waar we een uur wachten op een maaltijd van varken met aardappelen. Helemaal niet erg, want op ons bankje vergeten we compleet de tijd door het gezellige geklets met de locals en het dorpsleven om ons heen.

Topografie-les en wildkamperen tussen olifanten bij Queen Elizabeth NP
Via een flink slechte transitweg door Queen Elizabeth NP, waar we buffels en kob’s (een soort antilope) spotten, rijden we naar een camping net voor het park. ’s Avonds drinken we een drankje met Alexander, de manager. Wat begint als een gezellig praatje, eindigt in een serieuze topografie-les. Hij vraagt ons bloedserieus op welk continent Nederland ligt, en wil daarna ook alles weten over de rest van Europa. Het drukt je weer even met de neus op de feiten wat betreft het onderwijsniveau hier.
Bij de volgende stop, Songbird Lodge, worden we pas écht met onze neus in de wildernis gedrukt. Terwijl we bij de auto zitten, wandelt er tot drie keer toe een reusachtige olifant vlak langs ons kamp. Indrukwekkend en stiekem best spannend, zeker als er eentje wel héél veel interesse in Donkey begint te tonen. Vanuit het niets komt er gelukkig een medewerker met een lange stok aangerend om de reus vriendelijk weg te sturen.

Nijlpaarden als buren en de roep van de chimpansee
Na een paar heerlijke, relaxte dagen aan de oever van Lake George, waar de nijlpaarden ’s avonds letterlijk naast ons op het gras komen grazen, rijden we door naar het historische Hotel Masindi. Vanuit hier gaan we op avontuur in het bos om chimpansees te zoeken. Na anderhalf uur spoorzoeken met de gids horen we ze ineens roepen. Een ongelooflijk, imposant geluid dat door de bomen galmt en diepe indruk maakt. Via een mooie camping aan de Nijl, waar we genieten van het uitzicht op de Busowoko Falls, trekken we langzaam verder richting het oosten.
Knikkende knieën bij de Sipi Falls
We strijken neer op een waanzinnige camping met uitzicht op de Sipi Falls. Samen met een gids maken we een pittige hike langs vier verschillende watervallen, dwars door de achtertuinen van de dorpsbewoners waar iedereen druk bezig is het land klaar te maken voor het zaaiseizoen.
Het absolute hoogtepunt? Een steile afdaling via een wiebelige ladder, waarna we ineens ónder en achter de bulderende waterval staan. Wat een kick! De dagen daarna heeft Miranda zulke spierpijn in haar bovenbenen dat het in- en uitstappen van de auto een attractie op zich is.
Via een prachtige, slingerende bergroute zetten we uiteindelijk koers naar de grens met Kenia.

Oeganda, je was prachtig!
Wat een divers, groen en intens heuvelachtig land. De vriendelijke mensen, de indrukwekkende natuur en de spontane ontmoetingen hebben ervoor gezorgd dat we hier met een hele grote glimlach doorheen zijn gereisd!