![logo[26] logo[26]](https://cruisnnomads.com/wp-content/uploads/2026/02/logo26-768x507.png)
Mozambique overland route: terug naar Tofo, bureaucratie aan de grens en de jacht op diesel
Meer dan 10 jaar geleden waren we al eens in Mozambique, toen in Tofo aan de kust, en destijds zeiden we al tegen elkaar: hier willen we ooit meer van zien. Nu is het eindelijk zover en beginnen we aan onze Mozambique overland route. We staan aan de grens, klaar voor een nieuw avontuur!
Onze Mozambique overland route van start: bureaucratie en dubbele roadtax aan de grens
De immigratie verloopt vlot, maar bij de douane lopen we direct tegen de Afrikaanse bureaucratie aan. De officier eist dat we twee keer roadtax betalen voor onze route de verplichte wegenbelasting die je bij grensovergangen in veel Afrikaanse landen contant moet voldoen. Wij weten dat dit onzin is en besluiten voet bij stuk te houden. De man wordt bozer en bozer en begint demonstratief zijn dollars uit zijn lade te tellen, maar we geven geen krimp. Uiteindelijk bindt hij in, worden de handtekeningen gezet en rijden we Mozambique binnen.Omdat het al laat is, zoeken we snel een wildkampeerplek op voor de eerste nacht.
Lekke banden en de grote dieselcrisis
De volgende ochtend vertrekken we vroeg richting Tete. Onderweg passeren we veel politiecontroles, maar overal maken we een gezellig praatje. En dan rijden we onze allereerste lekke band van de reis. Een prop helpt niet, dus wisselen we het complete wiel en rijden we door naar Benga, een rustig dorpje aan de Zambezi-rivier, waar we kamperen op een prachtige boerderij. Hier haakt Miranda gezellig wat mandjes voor in de kast en laten we de lekke band repareren.

Dan begint de échte uitdaging: diesel scoren. Nergens is brandstof te krijgen door de oorlog in Iran. We maken al een back-up plan om uit te wijken naar Zimbabwe, want zonder brandstof strandt ons avontuur in Mozambique. Maar het geluk is aan onze zijde. In een piepklein dorpje stuiten we ineens op een pomp mét diesel. We gooien Donkey helemaal vol en rijden opgelucht door naar een prachtig forest reserve, waar we ’s avonds genieten van een knappend kampvuur.
Doodlopende wegen en het warme onthaal in Zinave National Park
Via een flinke omweg omdat de weg er na twee uur rijden ineens letterlijk mee ophield rijden we richting Zinave National Park, een natuurpark in centraal-Mozambique waar op dit moment wildlife wordt geherintroduceerd na jaren van stroperij. De rangers vinden het fantastisch dat er weer toeristen zijn en we worden enorm warm onthaald. Ze rijden zelfs voor ons uit om de campingplek te laten zien.
We mogen wildkamperen aan een fantastische lagune vol vogels en spotten hier dagenlang Nyala’s, Kudu’s en Impala’s bij het water. Ook ontmoeten we er Andrea en Andreas, een leuk Duits overlanderstel waarmee we direct ervaringen uitwisselen.

Zeven dagen aan de Indische Oceaan in Inhassoro
Daarna reizen we door naar Inhassoro voor zeven heerlijke dagen op een camping aan de Indische Oceaan. Samen met een ander overlanderstel kopen we verse vis op het strand. We moeten de verkoper wel scherp houden vanwege zijn creatieve weegschaal-trucs daarna nemen we dagelijks de motortaxi naar het dorp om lokaal te eten. Elke dag spreken we vooraf met de eigenaar van het restaurant af wat we de volgende dag gaan eten. En elke keer kijken we weer vol verbazing als hij eerst de standaard maaltijd (kip, rijst en salade) komt brengen. Daarna verontschuldigt hij zich, en pas dáárna serveert hij ons het speciaal afgesproken eten uit. Heel bijzonder, maar het smaakt elke dag heerlijk!

Politie-humor, verjaardagstaart en een magisch duinkamp
Omdat Miranda bijna jarig is, rijden we richting Tofo voor caffè latte en gebak. Onderweg worden we gelaserd door de politie. We gaan de discussie aan over de snelheid en weigeren onze auto aan de kant te zetten voor we het rijbewijs terughebben. Als we uiteindelijk terugrijden om de snelheidsborden te checken, blijkt de politie ons ineens tegemoet te rijden. We zwaaien naar elkaar en kijken elkaar lachend aan. Dit waren dus inderdaad de agenten die ons net nog stonden aan te houden! Op de controlepost is vervolgens geen agent meer te bekennen; de heren vonden het blijkbaar wel mooi geweest voor die dag. In een lokaal restaurant komen we Andrea en Andreas weer tegen en we besluiten samen verder te reizen.
4×4-duinenroute door Inhambane
We bezoeken het koloniale stadje Inhambane en rijden een prachtige 4×4-route door de duinen. Na een lunch op een wit strandje aan een meer gaan we op zoek naar een bepaalde wildkampeerplek, maar die blijkt helaas niet geschikt voor 2 auto’s. We belanden uiteindelijk op het erf van Olga. We sluiten onze gezamenlijke reis af rond een braai (Zuid-Afrikaanse barbecue) en kampvuur.

Mozambique, je hebt ons verrast
De volgende dag nemen we afscheid van elkaar en zetten we koers naar de grens met e-Swatini. Met een klein beetje pijn in ons hart verlaten we Mozambique.
Wat een land! Helaas is duidelijk te zien dat we ons in één van de armste landen van Afrika bevinden. De huizen zijn zeer eenvoudig, vaak met wanden van riet, mensen zijn mager en lopen veel in gescheurde en vieze kleding. Maar het positieve aan Mozambique vinden we de ruige, pure natuur, de ontzettend vriendelijke, rustige mensen en het heerlijke eten. Mozambique heeft ons in alle opzichten positief verrast. We weten het zeker: we komen hier ooit weer terug!