Overlanden door Tanzania: van de Zambiaanse grens naar Lake Tanganyika

De grensovergang naar Tanzania begint verrassend soepel. Zambia uit is in tien minuten geregeld en ook de immigratie aan Tanzaniaanse kant verloopt snel, mede doordat we ons visum al vooraf hebben aangevraagd. Maar zoals zo vaak tijdens het overlanden door Afrika blijkt: pas bij customs begint het echte verhaal.

Grensovergang Zambia – Tanzania: bureaucratie en volhouden

Onze Carnet de Passage wordt bekeken, formulieren worden ingevuld en vervolgens krijgen we het verzoek om 25 dollar te betalen. Waarvoor precies, blijft lang onduidelijk. Na wat heen en weer praten worden we naar een hokje aan de overkant van de weg gestuurd, waar de verantwoordelijke beambte ligt te slapen. In dit hokje mogen we de 25 dollar betalen. Wanneer hij wakker wordt, krijgen we te horen dat betalen in dollars niet mogelijk is. Dat is raar,het bedrag wordt juist in dollars gevraagd. De beambte loopt mee terug naar Customs en legt uit dat we in dollars willen betalen maar dat dit “niet” kan.

Als iemand voorstelt om één dollar te geven en het zo op te lossen weten we zeker dat dit hele verhaal niet klopt. We willen hier niet aan meewerken en uiteindelijk betalen we het volledige bedrag bij customs zelf in dollars. Onze Carnet wordt afgestempeld en we mogen door. Het hele proces bij customs heeft ons bijna twee uur gekost.

Welkom in Tanzania.

Eerste indrukken van Tanzania: heuvels, landbouw en ontmoetingen

We zetten de klok een uur vooruit en rijden verder. Het landschap verrast ons direct. Glooiende heuvels maken langzaam plaats voor vlakke landbouwgebieden. Onderweg naar Sumbawanga ontmoeten we een ander reizend stel dat we kennen via Instagram: DNonthemove. Een kort praatje groeit uit tot een klein dorpsmoment, met nieuwsgierige blikken en lachende gezichten om ons heen.

In Sumbawanga regelen we praktische zaken zoals geld pinnen en simkaarten kopen. We eten rijst met kip en groenten in een lokaal restaurant. Met een colaatje erbij betalen we nog geen acht euro. Ook tanken we want tijdens een overlandreis door Afrika tank je wanneer het kan. De dieselprijs ligt hier iets lager dan in Zambia. Dat is dan weer mooi meegenomen.

Wildkamperen bij Katavi National Park

Onze eerste nacht in Tanzania brengen we wildkamperend door. De volgende dag rijden we via de transitroad door Katavi National Park verder. Onderweg spotten we olifanten en zelfs een giraf. Onze kampeerplek ligt bij een nieuwe brug. De oude is vorig jaar weggespoeld. Het oogt half als een bouwplaats, maar dan wel eentje met nijlpaarden in de rivier.

’s Avonds luisteren we naar het geluid van nijlpaarden, vogels en zelfs een hyena in de verte. Dit zijn de momenten waarvoor we reizen.

Dorpsleven en eten in Tanzania

In een nabijgelegen dorp kopen we eenvoudige boodschappen: tomaten, aardappelen, uien en bananen. Voor drie euro hebben we genoeg eten voor een week. Ook lunchen we hier: rijst, bonen in saus en wat vlees, voor minder dan twee euro per persoon. Ondertussen vragen we het East Africa Tourist Visa aan voor Rwanda, Oeganda en Kenia. Binnen drie dagen is alles goedgekeurd.

Met chapati’s als ontbijt rijden we verder richting Kigoma.

Nkondwe waterval: een onverwachte stop

Onderweg stoppen we bij de Nkondwe-waterval. Na het weer zelf openen van de slagboom lopen we naar de waterval. Het is een prachtige waterval. We blijven een poosje zitten en genieten. Dan blijkt er toch een medewerker aanwezig te zijn. Hij gebaard ons mee te lopen naar bovenkant van de waterval. Terwijl wij klimmen en klauteren, loopt hij op zijn slippertjes moeiteloos vooruit. Het uitzicht boven is indrukwekkend. Op de terugweg glijdt Miranda nog even uit, gelukkig zonder gevolgen.

Richting Kigoma en Lake Tanganyika

Later die dag eten we bij eenvoudige foodstalletjes langs de weg, patat en kip. We vinden een rustige wildkampeerplek met uitzicht over de vallei en genieten van de stilte en een kopje thee.

De volgende dag rijden we door bosrijk gebied richting Kigoma. Vrachtwagens en bussen maken weinig ruimte, waardoor we extra alert moeten blijven. Net voor de stad barst een stevige onweersbui los.

In Kigoma eten we opnieuw lokaal, doen wat boodschappen en rijden daarna naar Jakobsen Beach Camp, gelegen aan Lake Tanganyika. We krijgen een warm welkom en settelen ons voor een ontspannen avond aan het meer.

100 dagen onderweg

Tijdens ons verblijf realiseren we het ons ineens: we zijn inmiddels 100 dagen onderweg. Het voelt alsof we pas net zijn vertrokken.

Na een regenachtige ochtend rijden we Kigoma in voor lunch, halen onze was op en genieten van een wandeling met uitzicht over Lake Tanganyika. Daarna zetten we koers richting de Rwandese grens.

Laatste kilometers door Tanzania

Onderweg stoppen we nog bij een restaurant, maar vertrekken met een minder prettig gevoel door een opvallend hoge rekening. Die nacht slapen we op een truckersparkeerplaats. Door wegwerkzaamheden rijden we over een kurkdroge zandweg en belanden we in dikke stofwolken. Te laat sluiten we de ramen en de auto kleurt rood van binnen. De nacht is onrustig door voorbijrazend verkeer.

De volgende ochtend rijden we in anderhalf uur naar de grens van Rwanda.

Tanzania ligt achter ons. Een land van contrasten: bureaucratie en gastvrijheid, ruige natuur en dorpsleven, stofwegen en indrukwekkende meren. Een hoofdstuk dat we niet snel zullen vergeten.